සගවන්න කදුළු කැට හැකිවේද මගෙ නෙතට...

බෝ දුරක් ඇවිද ආ
අතීතය සුන්දරයි
සිනහවෙන් පිරි දින
ගෙවී ගොස් ඇති හැඩයි
තුන්යමේ අවදියෙන්
අද මගේ සිත හඩයි
දැනුනාද නුඹට එය
මගෙ පුංචි සමණලී...

මම දුප්පත් සමණලයෙක්
දැන සිටිය නුඹ හොදට
පියබලා බොහෝ දුර
රිදෙන අත්තටු වලින්
වෙහෙසිලා සිත මගේ
රිදුම් දෙයි මුළු ගතම
සිතේ සවි වඩාගෙන
යමි තවත් බොහෝ දුර...

අරගන්න නුඹ ලගට
මම නේක දුක් විදිමි
නොවේ එය මට දුකක්
දකින විට ඔබෙ මුහුණ
දැන දැනම හැම දේම
නගන විට දොස් මෙමට
සගවන්න කදුළු කැට
හැකිවේද මගෙ නෙතට...