Showing posts with label ලොකු ශානාගේ මතකසටහන්. Show all posts
Showing posts with label ලොකු ශානාගේ මතකසටහන්. Show all posts

Friday, May 31, 2013

නිදියන්න හොදම වෙලාව


          ලොකු ශානාගේ ඉස්කෝලේ හොදම සෙට් එක හිටියෙ සා/පෙළ කරන කාලේ. 6 වසරේ පන්තිවලට දැම්මට පස්සේ අයේ වෙනසක් කරන්නෙ නෑ ඒ හින්ද 11 වසර වෙනකම්ම ඉන්නෙ එකම සෙට් එක. කට්ටිය මාර ෆිට්. ඒ සෙට් එක අදටත් හොදම මිතුරන් මොකද අවුරැදු 7ක්ම එකට හිටිය හින්ද. නටපු පිස්සු, ගත්ත ආතල් කියල නිම කරන්න බෑ. ඉයේ රෑ මුණුපොතින් හම්බවුන අපේ බුට්ටි ලොකු ශානාගේ බ්ලොග කියවලා ලියන්න හොද කථාවකුත් මතක් කෙරැවා. කථාව කියන්න කලින් හිටපු සෙට් එක මතක් කලානම් හොදයි කියල හිතුන. කථා දෙක තුනකම හිටිය දිනා හිටියෙත් ලොකු ශානත් එක්ක එකම පන්තියෙ. එතකොට වන්නිය, මුට්ටිය, මධුරංග, දුශ්මන්ත(දැන් කතෝලික පියතුමෙක්), විශ්ව(අපෙන් සදහටම සමුගත් දයාබර මිතුරෙක්), රංදික, හොටා, ප්‍රවීන්, අමරේ, පූසා(අරැණ), චේතිය, කුෂා, හදයා(මංජුල), සුරංග, හර්ෂ, ශෂික, යොහාන්(මුටත් මොකක්ද නමක් කියුව මතක නෑ හරියම), දේවින්ද, ශශී, ගයාන්, ගයන්ත කොල්ලොනම් එච්චරයි වගේ මග ඇරිච්ච එකෙක් හිටියොත් සොරි වෙනන ඹ්න. මේ කෙල්ලො ගැන්සිය. මට මේ කථාව මතක් කරපු අපේ බුට්ටි(මේකි තමා මතක හැටියට පන්තියේ පොඩිම), හර්ෂි, පච්චෙ, රංදි, නිසංසලා, වින්ද්‍යා, සකූ, චතූ, සමාදි, කල්හාරි, ජයමිණී, හසිතා, භාග්‍යා, මහේෂි, දුලංජලී අනිත් සෙට් එකේ නම් මතක නෑ තරහ වෙන්න එපා කෙල්ලනේ(නම් ටික දැම්මේ අපේ සෙට් එකට මතක් වෙන්නටය. කියවන්න කම්මැලිනම් ඒ ටික නොකියෙව්වාට ලොකු ශානා තරහා නැත

          දැන් කථාවට එමු. අවුරැද්දට සැරයක් කොහෙහරි විනොද අධ්‍යාපන චාරිකාවක් යනවනෙ මේ කියන්න යන්නෙ 10 වසරේ ගියපු ට්‍රිප් එක ගැන. අපේ ප්‍රධාන සංවිධායක තුමා මධුරංග. චාරිකාව යන්නෙ කිරි නිශ්පාදන කම්හලක්(කොකද මතක නෑ) බලන්න, ග්‍රහලෝකාගාරෙ බලන්න, සූගාල සූ එක බලන්න සහ දවල්ට කන්න පාර්ක් එකට. මගේ මතකේ හරිනම් ඕකයි ගමන්මග. කොහොමින් කොහොම හරි කට්ටිය සෙට්වෙලා ගමන යන්න පිටත් උනා. අපිත් එක්ක අපිට උගන්වපු ගුරැවරැ කිහිපදෙනෙක්මත් ගමනට සහභාගී උනා. විශේෂයෙන්ම කියන්න ඕනා අපේ ඉන්ද්‍රාණි මිසුත් ආව(ඔව් ඔව් ජේවීපී මිස් තමයි) මොකද මේ කතාවෙ හොදම හරියෙ ප්‍රදාන චරිතෙ රගපාන්නෙ මිස්. ඔන්න දැන් ගමන පිටත් වෙලා අර කිරි කම්හල ලගටත් ආව. අපේ සංවිධායක තුමයි තව සර් කෙනෙකුයි බැහැල ගියා ඇතුලට යන්න අවසර ගන්න. ටිකකින් දෙන්නම ආපහු ආව අපේ සංවිධායක තුමාගෙ මූන දෙක වෙලා. මොකක්ද දන්නවද හේතුව ඒක බලන්න යන්න කලින් අවසර ගන්න ඕනලු අපේ සංවිධායක තුමා ඒක දැනගෙන ඉදලා නෑ. දැන් ඉතින් මොනව කරන්නද අපිත් ඉතින් හැරිලා ආව. ආ තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙනව කැළණි පංසලටද කොහෙදත් ගියා මතකයි. 

          ග්‍රහලෝකා ගාරෙදිත් උනේ ඔය වගේම සිද්දියක්. එතනටත් කලින් දැනුම් දීල තියන්න ඕනලු. ඇතුලට යන්න පුලුවන් හැබැයි හිටගෙන තමා බලන්න වෙන්නෙ. මොන මගුලක්ද මේක හරියන්නෙ නෑ කියපු අපේ සෙට් එක ග්‍රහලෝක ගාරේ වටෙන් බලාගෙන ආව. දවල්ට කන්න පාර්ක් එකට ගියපු වෙලාවෙ ගහක හිටපු කුරැල්ලෙක් නිසා ලොකු ශානටත් ලොකු අකරතැබ්බියකට මුහුණ දෙන්න උනා(දන්නෝ දනිති). දවල් කෑමෙන් පස්සෙ හොදට වේලාව අරන් අපේ සෙට් එක කූඩු කරල හිටපු සත්තුටිකනම් බලාගත්ත. වෙලාව නැතුවයේ අප්පා වෙන කොහොවත් ගියේ නැහැනෙ. එන ගමන් ගොල්පේස් ගිහින් කුරැලු තොරන් ටිකකුත් බලාගෙනම අපි අපහු එන්න පිටත් උනා. එන ගමන් අපේ සෙට් එක කතාඋනේ පහුවදා ඉස්කෝලෙ නොයා ඉන්න හොරාට නෙමේ ගුරැවරැන්ගෙ අවසරේපිට. අපි හොර වැඩ කරන්නෙ නැහැනෙ හොද ළමයිනෙ. හැබැයි ඉතින් මේකට අපේ සිංහල මිස් තදින්ම විරැද්ද උන හින්ද වැඩේ අප්සට් උනා. කොහොමහරි කාටවත් කරදරයක් නැතිව ජාමෙ 12ට කලින් අපි ගෙවල්වලට ගියා.

          ඔන්න ඉතින් පහුවදා කට්ටියම කුකුල කරේ තියන් ඉස්කෝලෙට ආව. දැන් කට්ටියගෙ ප්ලෑන් එක අපිට ගෙදර ඉන්න දුන්නෙ නැති තරහට සිංහල මිස්ට ගේමක් දෙන්න. ඒත් ඉතින් කාටවත් අදහසක් අවෙ නෑ මොකද කරන්නෙ කියල. ටික ටික කාලවේලාවත් ගතවේගන යනව. සිංහල පීරියඩ් එකට කලින් තිබුනෙ මොකක් හරි අතිරේක විශයක්. පන්තියෙන් භාගයක්ම එලියට ගිහින් එහෙම වෙන දවස්වලට කට්ටිය පන්තියට එනකොට අනිත් පීරියඩ් එකේ මිස් හරි සර් හරි පන්තියට ඇවිත් ඉන්නේ. මේ කියන දවසෙත් එලියට ගියපු සෙට් එක එන්න කලින් සිංහල මිස් පන්තියට එන්ටර් උනා.

"ඒයි.. මිස් එනවා. අපි නිදිමතේ නිදි වගේ ඉමු" 

          අපේ එකෙක්ට කොහොන්දෝ මන්ද මරැ අයිඩියා එකක් ආව. දැන් කට්ටියම නිදි. මිස් පන්තියට ආවහම එකෙක්වත් නෙමේ පුටුවෙන් නැගිට්ටෙ. ඒ අතරෙ එකෙක් හීමීට නැගිටල කට්ටියවම ඇහැරවනව.

"නැගිටපල්ල... නැගිටපල්ල මිස් ඇවිල්ල"

          ඒ පාර කට්ටිය නැගිටල මිස්ට අයුබෝවන් කියල එහෙම ඉද ගත්තා. මිස්ගෙ නෑ කිසිම හාවක් හුවක් රවාගෙන පන්තිය දිහා බලන් ඉන්නව. මං ඔය දැක්කමයි මිස්ට තරහ ගිහින් තියෙනවා. ටික වෙලාවක් බලන් හිටපු මිස් පොත් ටිකත් අරන් යන්න ගියා. අපේ උන්ට දැන් ෆුල් හැපි ඇයි වැඩේ හරි ගියානෙ. ඔන්න එතකොට අපේ අනිත් සෙට් එකත් පන්තියට ආව. උන්ට විස්තරේ කියන්න හම්බඋනේ නැහැ මෙන්න මිස් ආපහු පන්තියට එනව. තනියම නෙමේ රණයවත් අඩගහගෙන. රණයගේ අතේ දිග වේවැලක් හරි තමා වැඩේ තැන් ඉතින් කුම්බලාමාලු කෑවහම අර බලලට වෙන වැඩේට හපන් වැඩක් වෙන්න යන්නෙ. අපු ගමන් කෙරවලක ඉදන් කට්ටියට හොදට ලුණු ඇබුල් ඇතුව දීගෙන එනව. අනේ අර පන්තියෙ හිටපු නැතිඋන් උඩබිම බලනවා මොකද මේ වෙන්නෙ කියල. උන් පන්තියෙ හිටියෙ නෑ කියන්නවත් ගියෙ නෑ. ඒක තමා අපේ උන්ගෙ හොදම ගතිගුනේ මොන දේ කරත් එකට තමා කෙල්ලො ටිකත් එහෙම්මමයි හවුලෙ අපිත් එක්ක ගුටිකන්න හරි ඉන්නවා. ඒකනෙ තාමත් මේ ෆිට් එක.

          කොහොම හරි පන්තියටම සලකලා ඉවර වෙලා රණයයි මිසුයි දෙන්නම යන්න ගියා. ඊට පස්සෙතමා අර පන්තියෙ හිටිය නැති සෙට්එක සීන්කොන් එක දැන ගත්තේ හැබැයි ඉතින් ඒ වෙලාවෙනම් කාටවත් හිනා වෙන්නවත් මතක නෑ. මොකද කට්ටිය මේවගේ දෙයක් මිස්ගෙන් බලාපොරොත්තු උනේ නැති හින්ද. දැන්නම් මතක් වෙනකොට හොදටම හිනා. සිද්දියෙන් පස්සෙ කට්ටියම ගිහින් මිස්ගෙන් සමාව ගන්න අමතක කලෙත් නෑ හැබැයි.
______________________________________________________
ප.ලි - පොස්ටුව කොටන්න සිද්දිය මතක් කරපු අපේ බුට්ටිට ගොඩක් තැන්කූ. අපේ සෙට්එක මේක කියෝල පහලින් කොමෙන්ටුවක් දාන්නත් අමතක කරන්න එපා. අපේ සෙට් එක ට්‍රිප් එක වෙලේ ගහපු පොටෝ එකක් බුකියෙ කොහේ හරි තිබුන ඒත් හම්බ උනේ නැහැ හම්බඋන ගමන් පොස්ටුවට දාන්නම්.

Thursday, May 30, 2013

වීථියේ ඇදුමින්ම බසයට

          

    තවත් පෝස්ටුවක් කොටන්නට සිතුනේ ය. උදේ සිටම එහෙට මෙහෙට වී සිටියේ ලියන ඒවා කියවන්නෙකු නැති බැවිනි. ඒත් ගේම අතහරින්නටද බැරිය. කෙසේ හෝ දැන් බ්ලොග ලියන්නට පටන්ගෙන ඇති බැවිනි. බ්ලොග ගැන ලිංකුවක් මුහුණුපොතේද දැමුවේය. දැමූ විගසම බ්ලොග බැලුවේ අසේල මලයා ය. මලයා අදුනාගෙන වැඩි කලක් නැත. එහෙත් පරණ උන්ට වඩා හිතවත් විය. හමුවී කතාකර ඇත්තේද දවසක් හෝ දෙකකි. ඊයේ මුහුණුපොතින් හමුවූවිට ඔහු ඇසුවේ බ්ලොග නැගලා යනවාද යන්නයි. ලොකු ශානා පිළිතුරැ දුන්නේ නැගලා ගියද නැතිඋවද දිගටම ලියනවා යන්නයි. එනිසාම මතක පොත අවුස්සා තවත් පිටුවක් සොය ගත්තේ පෝස්ටුවක් කොටන්නටය.

          ලොකු ශානා අ.පො.ස සා/පෙ ලිය ගෙදර ඉන්නා දවස්වලය.ඒ 2004 අවුරැද්දේය. ලොකු ශානා පාසලේ ජනමාධ්‍ය සංගමයේ සාමාජිකයෙකි. සා/පෙ නිසා සංගමයේ වැඩ ඇනහිට තිබුනත් පාසලට කැදවීමක් ලැබුනේ නැවත වැඩ පටන් ගන්න ය. දසුන(ගුවන් විදුලි නාලිකාවක ලොකු තනතුරක් දරනාවයැයි ආරංචිය), සුජිය, ගිහාන්(දැන් රටෙත් නැත), වන්නිය(ඉදුණිල්), මුට්ටිය(රවින්ද්‍ර), දිනා, කුෂා, මොහොමඩ්, සරෝදා, මධුරංග තවත් හිටියාද මතක නැත. (කවහරි අමතක උනානම් සොරි වෙන්න ඕනා) කට්ටිය පාසලට සෙට් උනේය. අරමුණ වීථි නාට්‍යක් කොරන්න ය. ලොකු ශානටද තරමක රගපෑමේ හැකිවාක් ඇත. යන්තම් ගුටි නොකා ටිකට් විකුනා ලද මුදලින් කල උත්සවයේ හොදම නලුවා ලොකු ශානා ය. ලැබුන පොඩි කප් එකද තවමත් කැබිනෙට්ටුවේ ඇත.

          වීථි නාට්‍ය පුරැදු පුහුණුවිය මංගල දර්ශන පාසලේම පැවැත්විය. ප්‍රතිචාර හොදය අනෙක් පාසල් වලටද ගෙන යන්නට කතිකා කරගත්තේය. පාසල් කිහිපයකටම ගියේ ය. ලියන්නට යන සිද්දියට අමතරව සිදූවූ තවත් සිද්දියක් මතකයට නැගුනේ ය. අතින් කයිට් වූ සිද්දියකි එය පසුව ලියන්නේ ය. කියන්නට යන සිද්දිය වූ දා පාසල් දෙකකටම යෑමට තීරණය කරගෙන සිටියේ ය. පාසල් දෙකම ලොකු ශානාගේ නිවෙස අසලය. නමුත් එක පාසලක් ප්‍රධාන මාර්ගයෙන් සෑහෙන ඇතුලේ ය. ඒ මාර්ගයේ බස් වැඩ කලේද වෙලාවෙන් වෙලාවටය එකක් මිස් උනහොත් සොරිය. අනෙක ඇත්තේ පැය ගණනකට පසු ය. උදෙන් සෙට්වී පළමු පාසලට ආවේය. සාර්ථකව වැඩය නිම කලේය. නමුත් සිතුවාට වඩා වෙලාව ගතවී ඇත්තේය. අනෙක් පාසලට යාමට බසය ඇත්තේ පැය බාගයකින් පමණය.

(මේ අපි නෙමේ හැබැයි)

          සමහරෙක් සරම් ඇදගෙනය, බැනර් වලින් මැසූ ඇදුම්ය, මුහුණු පුරා මේකප් උලාගෙනය. කථා නායකයා මොහොමඩ් ඇන්දේ කාන්තාවකට ය. බොරැ කොන්ඩයක් දමා ඇත. පොල්කටු තබා උඩු කයද යසට සකසා ඇත. දුටුවෙකු සිතන්නේ කෙල්ලෙකු කියාමය. කෙල්ලකගගේ කට හඩින් කතාකරන්නටද මනා හැකියාවක් තිබුනේ ය. නැවත ඇදුම් මාරැකරන්නට ගියහොත් බසය මිස් වෙනවා ශුවර් ය. මේ අතර එකෙක් මරැ යෝජනාවක් ගෙනාවේ ය. ඒ එම ඇදුම් වලින්ම අනෙක් පාසලට යාමය. පළමු විරෝදය මොහොමඩ් ගෙන්ය.

මොහොමඩ් - පිස්සුද බං මට මෙහෙම යන්න බෑ. උබල ඕන මගුලක් කර ගනිල්ල මං නම් ඇදුම් මාරැ කරගෙන එන්නෙ.

මධුරංග - ඇදුම් මාරැ කරකර ඉන්න ගියොත් වෙලා යනව බන්. අපි එනකම් බස් එක නවත්තන් ඉන්නෙ නැහැනෙ.

මොහොමඩ් - පිස්සුද බන්. මං කොහොමද කියපල්ල මෙහොම යන්නෙ. බලහන් ___ දෙකත් දලා.

දසුන් - මේ යමන් යමන් ඔහොම.

මොහොමඩ් - පිස්සුනම් කෙලින්න එපා මටනම් බෑ.

          එකම ආතල් එකකි. අරෑ යන්නම බැහැ කියයි. අනිත් උන්ටනම් ප්‍රශ්නයක් නැත. ප්‍රශ්නය ඇත්තේ මුටය. ඒ කෙල්ලකට ඇද තිබීමයි. ඒ අතර පොර උඩුකය සකසා තිබූ පොල්කටු ගලාවාගෙන එන්නම් කියයි. එය ගැලඋවහොත් වැඩේ හොදටම නොන්ඩිය. වැඩේ නෝන්ඩි උවහොත් ලොකු ශාන ගමේ ඉදලත් හමාරය. කෙසේ හෝ මූට සීට් එකක් අරන් දෙන පොරොන්දුව පිට එලෙසම යන්නට පිටත්විය. බසයට ද නැගුනේ ය. දැන් ආතල් එකේ හොදම හරියය. අපේ කෙල්ලට ලැබුනේ ටිකක් වයස පහේ ඇන්ටි කෙනෙකු ලග අසුනකි. ඇය කිහිප විටක්ම ඔහු දෙස බැලුවේ මේ කොල්ලො ටිකත් සමග යන කෙල්ල කවුදැයි හදුනාගන්නට මෙනි. අපේ උන් දැන් හිමිහිට සින්දුවකුත් කියයි. අතරින් පතර අරැගේ ඇගේ එහෙන් මෙහෙන් අදි. ආතල් එක හොදටම නැගයයි. පොරට දැන් මලය බනින්නටද බැරිය. මොකද පොර කෙල්ලගේ චරිතයේ ය. අපේ උන්ද ගේම අතහරින්නේ නැත.

මොහොමඩ් - අනේ නැන්දෙ මේ බලන්නකො මේ කොල්ලො මට ඉන්න දෙන්නෙ නැහැනෙ.(කෙල්ලකගේ හඩින්)

          අපේ උන්ගේ කටවල් ඇරැනි. සිද්දිය දැක සිටි අර ඇන්ටි සිතුවේ මේ ඇත්තටම කෙල්ලෙක් කියා ය. අපේ උන් දෙස රවා බැලුවේ ය. වැඩේ දෙල් වන්නට කලින් බහින තැනට පැමිණියේ කාගේත් හොදටය. බැස්ස විගසම අරෑ කාගේ කාගේත් ජාතිය ඇමතුවේ ය. කෙසේ උවත් මාස ගණනක් හිනාවෙන්නට කාරනා ඇතිව ආපසු පැමිණියේ වෙන අකරතැබ්බක් නැතිව ය. හිත හැදෙන්නවත් කොමෙන්ටුවක් කොටන්නේනම් අගය කරමි.

          පිය මැනගිය අතීතයේ තවත්  මතක සටහනකින් නැවතත් හමුවෙන තුරැ සැමට ජය...!!!

          

Wednesday, May 29, 2013

කොඩි විකුණනවද? ගුටිකනවද?


          පොස්ටුවක් ලියන්න කියලා ඉද ගත්තහම පට්ටම සීන් මතක් වෙනව මොකක් ලියන්නද කියල හිතා ගන්නා බැහැ. ඒ අතරේ පොඩිකාලේ (පොඩි කාලෙ කිව්වට 9 ,10 වසරෙ වගේ හරියටම මතක නෑ)  වෙච්ච සීන් එකක් මතක් උනා. ඒ කාලේ ලොකු ශානා ළමා සමාජෙකට සම්බන්ද වෙලා හිටිය. (තාමත් ලොකු ශානා ඒකට සම්බන්ද වෙලා වැඩ කරනව හැබැයි දැන්නම් පොඩි නෑ හොදද) මේ ළමා සමාජෙ නීතියක් තිබුනා කිසිම වැඩකට පිට අයගෙන් සල්ලි එකතු කරන්න තහනම් ඕනවෙන සල්ලි හොයා ගන්න හැම අවුරැද්දෙම තියෙනව කොඩි සතියක්, මේ සතියෙදි හම්බවෙන කොඩි ටික පොඩි කැට පොඩ්ඩකුත් අරගෙන ගිහින් කට්ටියට දීල ඒ අය දෙන කීය හරි අර කැටේට දාගෙන එන්න ඕන. ඕන්න ඉතින් මේ කියන අවුරැද්දෙත් ඔය කියන කොඩි සතිය අවයි කියමුකො. ඔන්න දැන් කට්ටිය සෙට් වෙන්නෙ කොඩි විකුණන්න යන්න.

          අහ්... සෙට් එක කවුද කියන්න අමතක උනානේ. ලංකා(පැණි අප්පයා), දිනා(මුන් දෙන්නම ලොකු ශානගේ හොදම යාලුවො දෙන්නෙක්, තාමත් එහෙමයි), නුවනා, සදුනා, සදුන් මලයා(හනුමා-මූ තමා කථා නායකයා), ලහිරැ මලයා, තව මලයෙක් දෙන්නෙකුත් ගියා වගේ මතකයි. නෑ නෑ ගැහැණූ දරැවො සම්බන්ද උනේ නෑ මේකට වෙලාවට එහෙම උනානම් වැඩිපුරත් එක්ක නා ගන්න තිබුනා පහල ලිදෙන් ඇදගෙනම. ඔන්න ඉතින් කස්ටිය සෙට්වෙලා එහෙම යන්න පිටත් උනා. පුටාර් වල තමා ඉතින් මොකද අපිට බයික් තිබුනයෑ. ඔන්න දැන් එක ගමකට ගියා වැඩේ ගානට යනවා. යන යන ගෙවල් වලිනුත් හොද බකප් එකකුත් හම්බවෙනව කැටෙත් ටික ටික පිරෙනවා අපිටත් හලි තන්තෝතෙ බෑ. ගමේම ඇවිද්දත් තවත් කොඩි ඉතුරැයි. මේ අතර එකෙක් කියනව එහා ගමටත් යන්ලු. මොකෝ බැරි නේද මේ ගම ඉවර වෙද්දි අනික පටන් ගන්නවනම්. හැබැයි ඉතින් අපේම කරැමෙට මෙක තනි ගම්මානයක් අනිත් ගමට යන්න මුහුදු වෙරළ දීගේ නොසෑහෙන දුරක් පුටර් පාගන්න වෙනවා. ඒත් ඉතින් ගමනනම් ආතල් මොකද මූහුදු හුළං වැදි වෙදි ගිය හැකිනෙ. කොහොමින් කොහොම හරි අනිත් ගමට යන්නත් ස්තීර උනාලු.

          ගමනේ පළවෙනි අකර තැබ්බියට මුහුණ දෙන්න උනේ අර මුහුදු වෙරළ අයිනෙ තියෙන පාර දිගේ යද්දි. එකපාරටම පුටර් එකකින් ලොකු සද්දයක් ආව. මතක හැටියට නුවනගේ පුටාර් එක.

නුවන් - අඩේ මගේ පුටාර් එකේ චේන් එක කැඩුන බං.

දිනා - මොන මගුලක්ද බං කැඩිච්ච ලකඩමක් අරන් ඇවිත් දැන් කොහොමද යන්නෙ කියපං.

          දැන් වැඩේ නැගල යනවා පුටාර් එක කැඩිච්ච එකාව මග දාල යන සයිස්. ඒ අතරේ අපේ ලංකද කොහෙද පුටාර් එකක තිබුන ලණුවක් අරන් අපි මේක ඇදගෙන යන් බං කියලා එක පුටාර් එකක ලැගේජ් එකේ ලණුව ගැට ගැහුව දැන් අපි කැඩුන බයිසිකලෙත් ඇදගෙන යනවා.අනිත් ගමටත් ගිහින් වැඩෙත් හොදට කරගෙන ඔන්න ගෙවල් වලට එන්න පිටත් උනා. එන අතර මග තිබුන ගෙවලුත් අතහැරියෙ නෑ හැබැයි. ඔහොම එනකොට කොල්ලෙක් අපේ පස්සෙන් කැරකි කැරකි එනවා. මොන මගුලට එනවද මන්ද ඇයි යකෝ අපිත් එක්ක කෙල්ලෙක්වත් හිටියනම් හිතුවැහැකි එකි පස්සෙවත් එනව කියලා. 

අපේ සෙට් එකේ එකෙක් - අඩේ මූනම් එන්නෙ අපේ කැටේට ගේම දෙන්න.

තවත් එකෙක්(මමමද මන්ද) - සිරාවටම ඔවු වගේ බං.

තවත් එකෙක් - මේ ඔය කොඩි වික්ක ඇති යමල්ලා ඉක්මනට යන්න.

          අනේ අරෑට පින් සිද්ද වෙන්න අපෙන් අනිත් ගෙවල්වලටනම් කරදරයක් උනේ නෑ. අපිත් උට බැන බැන ආපහු එනවා. ඇයි යකෝ අපිට හම්බවෙච්ච හොදම ගෙවල් ටික තිබුනෙ ඒ හරියෙ. මූත් ගේම අත හැරල නෑ වගේ පස්සෙන්ම එනවා. වෙලාවකට අපිව ඉස්සරකරල ගිහින් මග නවත්තන් ඉන්නව අපි පහුවෙනකම්. අපි සෙට් එකක් හිටියත් හිතට බයයි. ඇය දන්න කියන කවුරැවත් ඒ පැත්තෙ නැහැනෙ. ඒකාලෙ දැන් වගේ පෝනුත් නෑනේ කෝල් එකක් දීල කාට හරි කියන්න. ඹහොම එද්දි හොද වෙලාවට අපේ දිනා අදුනන කඩයක් හම්බ උනා අපි ඒ කඩේ අයියට විස්තරේ කිව්වා. අයිය කාරය මොනා උනත් හොද බුවා අරෑට කථා කරල ඇහුව මොකද අපේ පස්සෙන් අවෙ කියලා. මූ ගත්කටටම කියපි නිකන් කියලා. අපු තරහට අයින්න හිතුනා උට හොදවයින් දෙකක්. කොහොම හරි වැඩේ ශේප් වෙලා දැන් අර පොරත් හිමීට වෙන පාරකින් හැරිල යන්න ගියා අපිත් එන්න පිටත් උනා

හූ........... හූ.............. හූ.............

          මල මගුලයි අපේ හනුමා අරෑට හූ කියපි. ආ වැඩේ කරගන්නටත් බැරිව තදවී සිටි උගේ මල ඩබල් වෙන්නට ඇති. බයිසිකලය හරවාගත් සැනින් පොර අපේ හනුමා ඉදිරියේ ය. හනුමාට කටඋත්තර නැත අපිටද එසේම ය. හනුමාට නිල් බෝල, රතු බෝල පෙනෙන්නට වදින්නට යන්නේ ය. හනුමාගේ වෙලාව නරකමද නැත සීන් කෝන් එක දුටු අර අයියා සැනෙකින් දුව විත් හනුමාව බේරා ගත්තේ ය. නැතිනම් උට කන් බෙරයක් දමන්නට වෙන්නේ ය. සිද්දිය යන්තමින් සමතයකට පත් විය. කොඩි විකිණීමද එතනින්ම නතර කල අපි ආපසු පැමිණියේ හනුමාට දෙස් දෙවොල් තබමිනි. තව ටිකෙන් හනුමාගේ ගිණුමෙන් අපිටද හොද හෝටලයකින් කන්නට ලැබෙනු ඇත.

          පිය මැන ගිය අතීතයේ තවත් මතක සටහනකින් නැවතත් හමුවෙන තුරැ සැමට ජය...!!!