ලොකු ශානා පසුගිය දිනක පුහුණු වැඩ සටහනකට සහභාගී විය. ඒ සාහිත්ය පිළිබදවය හදිසියේම වාගේ මෙයට සහභාගී වීමට සිදුවූයේ ළ.ක්රි.වී යේ සාහිත්ය වැඩමුලු ආරම්භවන බැවිනි. එයට සහභාගීවූ ලොකු ශානාට අප කවුරැත් දන්නා සාහිත්යනම් විශයට අලුතෙන් එක්වූ දෙයක් ගැන මතකයට නැගුනි. ලොකු ශානා ඒ ගැන ඒ අවස්ථාවේද කතාකලේ ය. ඒ පිලිබදව පෝස්ටුවක් කොටන්නටද සිතුනේ ඒ අවස්තාවේදී ය. සාහිත්ය ලෝකයට අලුතෙන් එක්වන මෙය අනාගතයේදී සාහිත්ය ලෝකය දෙදරවන්නටද බැරිනැත. අනාගත සාහිත්ය වැඩමුලු වලදී කතා නොකරම බැරි මාර්තුකාවක්ද වනු නොඅනුමාන ය. සාහිත්යය ගැක කතාකිරීමට තරම් ලොකු ශානා සාහිත්යදරයෙකු නොවන බව නම් කිව යුතුම ය. මන්ද මේ පෝස්ටුව කියවන්නන් නැතිනම් ලොකු ශානාගේ කැරැට්ටුවට වගබාලා ගැනීමට ඉඩ ඇති හෙයිනි.
ලොකු ශානා දැන ගත් පරිදි සාහිත්යයට සරල අර්තකථනය "අර්තයක්, රසයක් හා අපූර්වත්වයක් සහිත" යන්නයි. නිදහස් විශ්වකෝෂය(විකිපීඩියා) පවසන පරිදි සාහිත්යය නම් මෙසේය.
"සාහිත්යය යන්නට නොයෙකුත් විවරණ ඇත. එම විවරණ සාහිත්යය භාවිතා කරන්නන් මත හා එහි අන්තර්ගතය මත රදා පවතී. එය පුළුල් ලෙස සලකා බලන විට ඕනෑම රෑ සටහනක සිට අක්ෂර දක්වා ඕනෑම සංකේතයක් අඩංගු වන වාර්තාවක් ලෙස දැක්විය හැක. පටු දැක්මකින් යුතුව බලන කළ එය අක්ෂර පමණක් හෝ අක්ෂර සංකේත වශයෙන් ඇති ඕනෑම ලිඛීත භාෂාවකින් යුත් වාර්තාවක් ලෙස පෙනිය හැකිය. (උදාහරණ ලෙස ඊජිප්තු) එසේම පටු දෘෂ්ඨියකින් සලකා බලන කළ සාහිත්යමය කෘතියක් යන්න භෞතිකමය ස්වාභාවයක් සහිත වන්නක් බව සැලකේ. මුස්ලිම් දාර්ශනික ඉමාම් ජෆා අල් සදික්ගේ (ක්රි.ව. 702-756) අර්ථ දැක්වීම් වලට අනුව සාහිත්යය යන්න පහත පරිදි වේ. සාහිත්යය යනු යමෙකු විසින් අදිනු ලබන වස්ත්රයක් වැනිය. යමෙකු පවසන හෝ ලියා දක්වන දෙයින් එය තවත් සිත්ගන්නා සුළු වේ. ෆැගිලියෝ මුයිගි පවසන පරිදි සාහිත්යය යනු යම් මග පෙන්වීමක් සහ අර්ථයක් කැටි කළ ජීවිතයේ එක් පැතිකඩකි. එය අර්ථ දක්වන්නන්ගේ දැකීමට අනුව ලෝකය පිලිබද අර්ථ දැක්වීමකි එහෙත් සාහිත්යටය අඩංගු වන්නා වූ ලියවිලි නිරතුරැවම මෙම සීමා පසු කරයි.
රැසියානු රෝමන් ජැකොබ්සන් අර්ථ දක්වන පරිදි සාහිත්ය යනු සාමාන්ය කතා මත ක්රියාකරන්නාවූ සංවිධානාත්මක ප්රචණ්ඩත්වයකි. එය සාහිත්ය එදිනෙදා දිවියෙන් හා සාකච්ඡා වලින් වෙනස් වන අයුරැ විදහා දක්වයි.
විදහා දක්වන ලද කතන්තර, ගුහා වල ඇදි සිතුවම් හා සිහිවටන ආදිය සාහිත්යයේ සීමාවන් පුළුලු කර ඇත"
ලොකු ශානා අද කතාකරන්නේ අද බිහිවෙමින් පවතින අලුත් සාහිත්යක් ගැනය. ඒ බ්ලොග් සාහිත්යය ගැනය. හැගෙන පරිදි බ්ලොග් යනු සාහිත්යයේ වෙනස්ම පැතිකඩකි. සාහිත්යයට අලුතෙන් එක්වන දෙයකි. අලුත් කලාවකි. වෙනසකි. අනේ මන්ද මේක මොනවගේද කියන්නට ලොකු ශානාට තවමත් බැරිය. හැබැයි මෙතෙක් දුටු සාහිත්යයට වඩා වෙනසක් දකින්නේ ය. ලොකු ශානා මුලින්ම සදහන් කල පරිදි මෙහි අර්ථයක් ඇත, රසයක් ඇත, අපූර්වත්වයක් ද ඇත. එසේනම් බ්ලොග් යනු අලුත් සාහිත්යයක් නොවන්නේ ද?
අනෙක් භාෂාගැන කතාකරන්නට ලොකු ශානා නොයන්නේ ය. කතාකරන්නේ හොදින් දන්නා සිංහල භාෂාව ගැනය. මන්ද සාහිත්යය රටින් රටට භාෂාවෙන් භාෂාවට වෙනස් වන බව ලොකු ශානා දන්නා බැවිනි. සිංහල සාහිත්යයට බ්ලොග් කරනය ඇතුලුවිය යුතු බවනම් ලොකු ශානාගේ අදහසයි. සිංහල බ්ලොග් ලෝකයේ කෙටිකතා ලියන්නන්, නවකතා ලියන්නන්, ගද්ය හා පද්ය රචනාකරන්නන් මෙන්ම සාහිත්යය අංශයේ සෑම පැතිකඩක්ම ඔස්සේ තම තමන්ගේ බ්ලොග් ලියන්නන් සිටී. එසේනම් බ්ලොග් කරනය සාහිත්යයට එක් නොවිය යුතුද?
කලින්ද සදහන් කල පරිදි මෙහි අර්ථයක් ඇත, රසයක් ඇත, අපූර්වත්වයක් ද ඇත. එසේනම් බ්ලොග් යනු අලුත් සාහිත්යයක් නොවන්නේ ද? සංවාදයට විවෘතය. මේ මගේ අදහස පමණි.
No comments:
Post a Comment